Prakash Raj: भारतीय चित्रपटसृष्टीतील अष्टपैलू अभिनेते प्रकाश राज यांच्यावर दुःखाचा डोंगर कोसळला आहे. त्यांच्या मातोश्री सुवर्णलता यांचे रविवारी सकाळी बंगळुरू येथील निवासस्थानी निधन झाले. त्या 86 वर्षांच्या होत्या. रविवारी संध्याकाळीच त्यांच्यावर अंत्यसंस्कार करण्यात आले. प्रकाश राज यांच्या आयुष्यातील सर्वात मोठा आधारस्तंभ हरपल्याने चित्रपटसृष्टीसह त्यांच्या चाहत्यांमध्ये शोककळा पसरली आहे. अनेक मान्यवरांनी या कठीण काळात प्रकाश राज यांच्या प्रति आपली सहवेदना प्रकट केली आहे.
प्रकाश राज यांच्या यशाचा पाया
सुवर्णलताजी या केवळ प्रकाश राज यांच्या आईच नव्हत्या, तर त्यांच्या आयुष्यातील प्रेरणेचा मुख्य स्रोत होत्या. वडिलांच्या व्यसनाधिनतेमुळे घराची संपूर्ण जबाबदारी सुवर्णलताजींनी एकहाती पेलली होती. अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीत त्यांनी आपल्या मुलांना सावरले आणि त्यांच्यावर उत्तम संस्कार केले. प्रकाश राज यांनी अनेकदा आपल्या मुलाखतींमध्ये नमूद केले आहे की, आज ते ज्या यशाच्या शिखरावर आहेत, त्याचे संपूर्ण श्रेय त्यांच्या आईच्या अढळ संयमाला आणि धैर्याला जाते. कुटुंबाचा आर्थिक आणि भावनिक कणा असलेल्या आईच्या जाण्याने प्रकाश राज पूर्णपणे कोलमडले आहेत.
पवन कल्याण आणि चित्रपटसृष्टीकडून श्रद्धांजली
ही दुःखद वार्ता समजताच सामाजिक माध्यमांवर सांत्वनपर संदेशांचा ओघ सुरू झाला. आंध्र प्रदेशचे उपमुख्यमंत्री आणि अभिनेते पवन कल्याण यांनी सर्वप्रथम आपल्या संवेदना व्यक्त केल्या. त्यांच्या कार्यालयाने जारी केलेल्या संदेशात म्हटले आहे की, "प्रख्यात अभिनेते प्रकाश राज यांच्या मातोश्रींच्या निधनाची बातमी ऐकून अत्यंत दुःख झाले. ईश्वर त्यांच्या आत्म्यास शांती देवो. या कठीण प्रसंगी मी प्रकाश राज आणि त्यांच्या संपूर्ण कुटुंबाच्या दुःखात सहभागी आहे." चित्रपटसृष्टीतील अनेक सहकाऱ्यांनीही प्रकाश राज यांना धीर देणारे संदेश पाठवले आहेत.
वैयक्तिक आयुष्यातील संघर्षाचा प्रवास
प्रकाश राज यांनी कन्नड, तमिळ, तेलुगू, मल्याळम आणि हिंदी अशा विविध भाषांतील 400 हून अधिक चित्रपटांत अभिनय केला असून, त्यांनी 5 वेळा 'राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार' पटकावला आहे. अभिनयासोबतच ते सामाजिक कार्यातही नेहमी सक्रिय असतात. मात्र, यशाचे हे शिखर गाठत असताना त्यांना अनेक वैयक्तिक चटकेही सहन करावे लागले आहेत. 2004 मध्ये आपल्या 5 वर्षांच्या मुलाला, 'सिद्धू'ला गमावणे हा त्यांच्या आयुष्यातील सर्वात मोठा आघात होता. आता आईच्या निधनाने त्यांच्या आयुष्यात पुन्हा एकदा कधीही भरून न निघणारी पोकळी निर्माण झाली आहे.
