Ankita Walawalkar Post: महाराष्ट्र राज्यावर सध्या शोककळा पसरली आहे. अचानक घडलेल्या दुर्घटनेत उपमुख्यमंत्री अजित पवार यांचे निधन झाले आणि संपूर्ण राज्याला मोठा धक्का बसला. राजकारणात अनुभव, ताकद आणि प्रभावी नेतृत्वासाठी ओळखले जाणारे अजित पवार यांचे जाणे केवळ एका नेत्याचे नाही, तर राज्याच्या राजकीय वाटचालीतील मोठे नुकसान मानले जात आहे.
या दुःखद घटनेनंतर उपमुख्यमंत्रीपदाची जबाबदारी कोण सांभाळणार, याकडे सर्वांचे लक्ष लागले होते. अखेर सर्व पक्षांच्या सदस्यांनी एकमताने अजित पवार यांच्या पत्नी सुनेत्रा पवार यांना उपमुख्यमंत्रीपद देण्याचा निर्णय घेतला. 31 जानेवारी 2026 रोजी त्यांनी शपथ घेतली आणि त्या महाराष्ट्राच्या पहिल्या महिला उपमुख्यमंत्री ठरल्या. हा क्षण ऐतिहासिक असला, तरी त्यामागे दडलेले दुःखही तितकेच खोल आहे.
सुनेत्रा पवार यांच्या शपथविधीवर समाजमाध्यमांवर संमिश्र प्रतिक्रिया उमटत असतानाच बिग बॉस मराठी फेम आणि सोशल मीडिया इन्फ्लुएंसर अंकिता वालावलकर हिने या विषयावर आपली स्पष्ट आणि भावनिक भूमिका मांडली. तिने शेअर केलेल्या पोस्टमध्ये, शपथ घेणं म्हणजे दुःख झटकून टाकणं नाही, तर कधी कधी जबाबदारी स्वीकारणं हेच दुःखाला दिलेलं उत्तर असतं, असे मत व्यक्त केले.
अंकिता वालावलकरने आपल्या पोस्टमध्ये ट्रोलिंगवरही भाष्य केले. सोशल मीडियावर टीका करणे सोपे असते, पण समोरची व्यक्ती कोणत्या मानसिक अवस्थेतून जात आहे, हे आपल्याला कधीच कळत नाही, असे तिने नमूद केले. काही लोक अशा प्रसंगी कोलमडतात, तर काही जण अधिक ठामपणे उभे राहतात; दोन्ही गोष्टी मानवी असल्याचे तिने अधोरेखित केले. मतभेद असू शकतात, राजकीय टीका होऊ शकते, पण वैयक्तिक दुःखावर प्रहार करणे समाजाची असंवेदनशीलता दाखवते, असेही तिने सांगितले.

दरम्यान, राज्याच्या राजकीय घडामोडीही वेगाने बदलत आहेत. आज राज्याचा अर्थसंकल्प सादर होणार होता. अजित पवार राज्याचे अर्थमंत्री असल्याने ते बजेट मांडणार होते, मात्र त्यांच्या निधनानंतर ही जबाबदारी मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी स्वीकारली आहे. अर्थ खाते तात्पुरते त्यांच्याकडे राहणार असल्याची माहिती समोर आली आहे.
उपमुख्यमंत्री म्हणून सुनेत्रा पवार यांच्याकडे उत्पादन शुल्क, क्रीडा व युवक कल्याण आणि अल्पसंख्याक विकास ही तीन महत्त्वाची खाती सोपवण्यात आली आहेत. नव्या भूमिकेत त्या कशा प्रकारे काम करतात, याकडे आता संपूर्ण राज्याचे लक्ष लागले आहे.
एकीकडे दुःख, दुसरीकडे जबाबदारी आणि राजकीय वास्तव या सगळ्यांच्या मधोमध उभ्या राहिलेल्या सुनेत्रा पवार यांचा हा प्रवास केवळ राजकीय नाही, तर मानवी संवेदनशीलतेचीही परीक्षा ठरणारा आहे.